Leer meer over onze campagnes
Classificatie:
Populatie Wereldwijd
Beschrijving En Natuurlijke Geschiedenis
Tegenwoordig komt de gedomesticeerde hond overal ter wereld waar mensen leven voor, met uitzondering van het Antarctisch gebied, waar huisdieren niet zijn toegestaan volgens het Protocol betreffende Milieubescherming (waarin is bepaald dat niet-inheemse soorten, met uitzondering van de mens, op het continent niet worden toegelaten). De laatste hondenteams werden in 1992 verwijderd uit Mawson Station, waar ze tientallen jaren waren ingezet als transportmiddel voor verkenningstochten.Fysieke beschrijving
Jarenlang werd de gedomesticeerde hond door
wetenschappers als een afzonderlijke soort beschouwd, Canis familiaris. Recent
DNA-onderzoek heeft echter aangetoond dat honden afstammen van de wolf, Canis
lupus, waarop wetenschappers besloten de gedomesticeerde hond in een andere
klasse te plaatsen, namelijk Canis lupus familiaris, een ondersoort van de wolf,
in plaats van een op zichzelf staande soort. Het is moeilijk algemene uitspraken
te doen over de fysieke kenmerken van de gedomesticeerde hond, aangezien er door
uitgebreid fokken door de mens veel variatie is ontstaan in formaat, soort en
kleur van de vacht, en lichaamsbouw van de hond. Op dit moment bestaan er
wereldwijd zo'n 800 erkende rassen en hoewel we ze vaak alleen als huisdier
zien, zijn de meeste rassen ontstaan bij pogingen om bepaalde fysieke, gedrags-
en karaktereigenschappen te versterken. Het ging daarbij om specifieke
eigenschappen die de hond extra geschikt maakten voor specifieke taken, zoals
waken, drijven en jagen. Alle huidige hondenrassen zijn ontstaan uit kruisingen
tussen verschillende rashonden.
De grootte van gedomesticeerde honden kan sterk uiteenlopen, van de
piepkleine chihuahua, die niet meer weegt dan 1 kilo, tot de Zwitserse Sint
Bernard of de Japanse Tosa Inu, die maar liefst ruim 90 kilo kunnen wegen. Ook
in hoogte zijn er spectaculaire verschillen, van de dwergtekkel met zijn korte
pootjes en een schouderhoogte van 13 tot 23 centimeter, tot de langbenige reus
de Ierse wolfshond, die een schouderhoogte van tussen de 71 en 90 centimeter kan
bereiken. Door de jaren heen heeft de mens een ongelooflijk grote invloed gehad
op zijn trouwste vriend, en het resultaat is een variatie aan oren, staarten,
vachtkleuren en –soorten, karakter, temperament en vaardigheden. Maar hoe ze er
ook uitzien, alle honden kunnen zich met elkaar, en met hun wilde verwanten,
voortplanten.
Natuurlijke geschiedenis
De vroegste fossielen die van caniden
zijn gevonden dateren nog van langer geleden dan die van andere carnivoren,
zoals beren en katten. De eerste groep honden, hesperocyoninae genoemd, zag
eruit als een kruising tussen een wezel en een vos, en ontwikkelde zich 40
miljoen jaar geleden in Noord-Amerika. Dit dier stierf ongeveer 15 miljoen jaar
geleden uit. Zo'n 34 miljoen jaar geleden ontwikkelden zich de hyena-achtige
borophaginae, maar deze soort stierf ongeveer 2,5 miljoen jaar geleden eveneens
uit. De derde groep, de caniden, omvat uitgestorven en nog bestaande soorten
caniden, waaronder de gedomesticeerde hond. Deze groep ontwikkelde zich in
Noord-Amerika, maar stak ongeveer 7 miljoen jaar geleden een landbrug naar Azië
over. DNA-onderzoek wijst erop dat de hond zich ongeveer 130.000 jaar geleden
uit de wolf ontwikkelde. Tegenwoordig komt de gedomesticeerde hond overal ter
wereld voor waar mensen leven.
De gedomesticeerde hond is een lid van de familie van de Canidae, waartoe ook wolven, vossen en coyotes behoren. Deze familie omvat eveneens een aantal minder bekende soorten, zoals de jakhals, de manenwolf, de boshond, de Afrikaanse wilde hond, de alpenhond en de wasbeerhond. Door hun nauwe genetische verwantschap met wolven, coyotes en jakhalzen kunnen gedomesticeerde honden zich met elk van deze soorten voortplanten en vruchtbare nakomelingen produceren. De hond was het eerste dier dat door de vroege mens werd gedomesticeerd, zo'n 10.000 tot 14.000 jaar geleden. Er bestaan verschillende theorieën over de precieze periode waarin honden werden gedomesticeerd, maar zoals het er nu naar uitziet gebeurde dit in eerste instantie niet bewust, maar via natuurlijke selectie. Wilde honden die minder snel geneigd waren voor mensen op de vlucht te slaan, voedden zich in de nabijheid van menselijke nederzettingen met afval – een situatie waarin de dieren gedijden en generatie na generatie steeds tammer werden. Desondanks blijven honden, na duizenden jaren van domesticatie, beschikken over het uitstekende reukvermogen, gehoor en gezichtsvermogen van hun voorouder de wolf, en hebben ze een bepaalde mate van jachtinstinct behouden.
Honden planten zich gedurende het hele jaar voort en vrouwtjes kunnen tot twee nestjes per jaar krijgen. Zowel mannetjes als vrouwtjes zijn geslachtsrijp als ze 6 tot 12 maanden oud zijn, hoewel dit afhankelijk van ras en status kan variëren. De draagperiode duurt ongeveer 9 weken, waarna één of meerdere puppy's worden geboren (gemiddeld 3 tot 9). Omdat eitjes ongeveer 4 dagen in leven blijven, kunnen vrouwtjes met meerdere mannetjes paren en in één nestje puppy's van verschillende vaders krijgen. De puppy's drinken bij hun moeder tot ze 4 tot 10 weken oud zijn. Hoe oud een hond wordt, varieert per dier en is afhankelijk van ras, formaat, voedingspatroon en algehele levensstijl. Kleine rassen worden over het algemeen ouder dan grote rassen.
Honden zijn gewend in roedels te leven waarbinnen een hiërarchie wordt vastgesteld die bepalend is voor de manier waarop ze met elkaar omgaan. Deze sociale rangorde op basis van dominantie en onderdanigheid helpt honden onderlinge conflicten te vermijden en zorgt voor stabiliteit binnen de roedel. Onderlinge gevechten komen het vaakst voor wanneer deze hiërarchie niet duidelijk is of wanneer er een nieuwe hond is bijgekomen en de hiërarchie opnieuw moet worden vastgesteld.
Huidige Status Van De Soort
Status
Afhankelijk van
het land
kunnen gedomesticeerde dieren, inclusief honden, beschermd zijn onder
nationale, regionale of lokale wetgeving. Sommige landen hebben in het
geheel
geen wetgeving waarin bescherming is geregeld. Er zijn geen
internationale
afspraken over humane behandeling, en bij bestaande
wetgeving is de naleving
vaak moeilijk te controleren. Gelukkig is het
zo dat honden op de meeste
plaatsen in onze wereld in hoog aanzien
staan. Er is een brede erkenning voor
hun loyaliteit en vriendschap,
maar ook voor de belangrijke bijdragen die honden
als hulphond,
speurhond, drugshond en politiehond aan onze maatschappij leveren.
De
toewijding en intelligentie van deze dieren oogsten veel waardering. Sinds de
domesticatie van de hond duizenden jaren geleden, is het onze sociale
en morele
plicht om dit dier zorg en bescherming te bieden.
Gevaren die de soort
bedreigen
Gedomesticeerde
katten en honden
worden niet met uitsterven bedreigd, hoewel er van een aantal
zeldzame
rassen slechts zeer kleine aantallen zijn. Ironisch genoeg vormt
overpopulatie van de soort de grootste bedreiging. Er zijn niet
voldoende
plaatsen om al deze dieren onder te brengen.
Ook mishandeling vormt een probleem. In veel landen worden honden op grote schaal gefokt voor commerciële doeleinden en menselijke consumptie. Volgens de Koreaanse dierenbeschermingsorganisatie International Aid for Korean Animals/Korean Animal Protection Society, worden in Zuid-Korea jaarlijks 2,6 miljoen honden en katten gedood voor menselijke consumptie. Veel honden sterven een langzame, wrede dood, omdat sommigen geloven dat het vlees van honden smakelijker wordt als het dier eerst is gemarteld. Daarnaast lijden honden onder stress en ziekten doordat ze in fokkerijen en tijdens transporten in krappe kooien worden opgesloten.
Verder worden veel dieren verwaarloosd of in de steek gelaten. Een slechte verzorging kan het gevolg zijn van onverschilligheid, onwetendheid, een gebrek aan middelen, ontoegankelijke en onbetaalbare diergeneeskundige zorg, of een combinatie daarvan. Omdat mensen vaak niet weten hoe ze voor hun huisdier moeten zorgen of te weinig van hun gedrag begrijpen, belanden meer honden en katten in het asiel of op straat. Deze omstandigheden dragen bij aan het probleem van overpopulatie en de vicieuze cirkel van problemen. Ook worden wereldwijd dieren verminkt door praktijken als het couperen van staarten en oren en het verwijderen van klauwen. Deze problemen kunnen worden aangepakt door gerichte voorlichting, veranderingen in wetgeving en educatieve programma's voor een humane behandeling.
Internationale
handel
In sommige
landen worden honden en katten gefokt en verhandeld voor hun vlees,
vacht en de
productie van middeltjes met een zogenaamde medicinale
werking. Het op grote
schaal fokken van puppy's voor de verkoop als
huisdier is een internationale,
winstgevende handel die verwaarlozing
en mishandeling van honden met zich
meebrengt. Verwachtingsvolle
baasjes zijn zich bij de aankoop niet bewust van
mogelijke
gezondheidsproblemen die vaak op een later tijdstip als gevolg van
allerlei ziekten de kop op steken. Gezondheidscertificaten die bij de
hond
worden afgegeven kloppen vaak niet. Een veel humanere keuze is om
een dier te
adopteren uit een asiel of reddingsproject en zo het
probleem van overpopulatie
onder honden en katten wat te verlichten.
Zowel de consumptie van honden en katten als de commerciële handel vanuit puppyfabrieken komen voort uit economische motieven die in strijd zijn met de basisprincipes van dierenwelzijn. Katten en honden zouden niet moeten worden beschouwd als handelsgoederen die massaal voor de consumentenmarkt geproduceerd kunnen worden.
Auteur En Bronnen
BronnenAnonymous. Dog. Wikipedia: the free encyclopedia (On-line). http://en.wikipedia.org
Anonymous. Evolution: from early canids to today’s dogs. Natural History Museum of Los Angeles County. http://www.nhm.org
Bhagat, S. and T. Dewey. 2002. Canis lupus familiaris (On-line),
Animal Diversity Web. http://animaldiversity.ummz.umich.edu
Lange, K. E.
Wolf to woof: the evolution of dogs. National Geographic. http://magma.nationalgeographic.com
Vila, C. et al. 1997. Multiple and ancient origins of the
domestic dog. Science. Vol 276: 1687-1689. 13 June 1997.
www.sciencemag.org
Zgurski, J. The origin
of the domestic dog, Canis familiarus. http://www.ualberta.ca/~jzgurski/dog.htm












