Internationale Walvisvaart Commissie

Het lidmaatschap van de IWC staat open voor elk land dat de afspraken van het Internationaal Verdrag ter Regulering van de Walvisvaart  (ICRW) van 1946 ondertekent. Elke lidstaat wordt vertegenwoordigd door een commissaris, die zich kan laten bijstaan door deskundigen en adviseurs. De Voorzitter en Vice-voorzitter worden door de commissarissen uit hun midden verkozen voor een periode van gewoonlijk drie jaar.
 
Op dit moment zijn ongeveer 60 landen lid van de IWC, hoewel ze niet allemaal actief zijn. Elke lidstaat (die zijn lidmaatschapsgeld heeft voldaan) heeft één stem, ongeacht zijn bevolkingsomvang, economische macht, of betrokkenheid bij de walvisjacht.
 
Niet-bindende resoluties over elk onderwerp met betrekking tot de walvisjacht kunnen met gewone meerderheid van voor- of tegenstemmen worden aangenomen of verworpen. Voor bindende besluiten (bijvoorbeeld opheffing van het huidige moratorium op de commerciële walvisjacht) is een driekwart meerderheid vereist.
 
Nog altijd meer dan 25.000 walvissen gedood
Nadat de commerciële walvisjacht in de vorige eeuw veel walvispopulaties ernstig had uitgedund, nam de IWC maatregelen om de wereldwijde walvispopulaties te beschermen. Zo werd er in 1986 besloten tot een volledige opschorting van de commerciële jacht, en werden in 1979 en 1994 respectievelijk het Walvisreservaat in de Indische Oceaan, en het Walvisreservaat in de Zuidelijke IJszee erkend. Toch zijn er sinds de instelling van het vangstverbod meer dan 25.000 walvissen gedood, in veel gevallen door landen die voor zogenaamd ‘wetenschappelijke’ doeleinden op de dieren jagen, zoals Japan en Noorwegen, die gebruik maken van de ruimte die de regels van de IWC hiervoor laten.
 
Walvissen te koop
De Japanse tactiek om doelbewust stemmen te kopen zou ertoe kunnen leiden dat voorstanders van de walvisjacht bij toekomstige vergaderingen van de IWC in de meerderheid zijn. Dit blok van walvisvaartsympathisanten heeft er al voor gezorgd dat voorstellen voor het inrichten van meer walvisreservaten in de Zuidelijke Stille Oceaan en de Zuidelijke Atlantische Oceaan werden weggestemd.
 
De IWC overweegt een herziening van het beheerregime (RMS) voor de commerciële  walvisvangst. Japan en Noorwegen proberen een afgezwakte versie van het RMS door te drukken, waarmee het huidige verbod op de walvisjacht automatisch zou worden opgeheven, en onvoldoende handhavingsmogelijkheden zouden overblijven. Japan en Noorwegen hebben bovendien de invoering van een walvis-DNA-register onder beheer van de IWC als onderdeel van het RMS vertraagd. Dit is het enige onderdeel van het RMS waarmee het bestaan van de  illegale walvisjacht zou kunnen worden aangetoond.
 
Klik op de onderstaande links om meer te lezen over de IWC en Japans pogingen om stemmen te kopen om zijn walvisvaartprogramma te kunnen voortzetten.