In gevaar: het wereldforum voor walvissen

Japan en IJsland maken misbruik van een bepaling in de regels van de Internationale Walvisvaart Commissie die het doden van walvissen voor wetenschappelijke doeleinden toestaat. Het vlees van walvissen die in het kader van deze ‘wetenschappelijke’ walvisjacht gevangen worden, belandt uiteindelijk in supermarkten en restaurants in beide landen.
 
Het meest duidelijke signaal van de ware motieven achter de walvisjacht komt misschien wel van Japans eigen minister van Visserij, die walvissen de ‘kakkerlakken van de zee’ noemde, en producten als walvisblubberijs en walvisburgers aanprijst.
 
Onnodig wreed en pijnlijk
Sommige walvissen leven nog een uur nadat ze door een exploderende harpoen zijn doorboord – een methode die verondersteld wordt ‘onmiddellijk’ tot de dood te leiden. Andere dieren worden doorzeefd met kogels, waarna de verschillende kogelwonden lijden tot een langzame, uiterst pijnlijke dood.
 
De walvisjacht bedreigt bovendien bepaalde soorten ernstig in hun voortbestaan. Wanneer jacht wordt gemaakt op zogenaamde ‘veelvoorkomende soorten’, worden bedreigde soorten hiermee in gevaar gebracht. De geschiedenis leert dat pogingen om de walvisjacht in beperkte, verantwoorde aantallen toe te staan, ertoe leiden dat de bejaagde soorten worden uitgedund tot extreem lage aantallen.
 
Niet de wetenschap, maar hebzucht als drijfveer
De wrede afslachting van walvissen dient geen enkel wetenschappelijk doel en heeft geen enkel voordeel voor de mensheid of de walvissen zelf. Walvisdodend onderzoek is absoluut onnodig, aangezien dezelfde informatie ook met andere, diersparende methoden kan worden verkregen.
 
De IWC heeft zelfs duidelijk aangegeven geen behoefte te hebben aan informatie die is verkregen uit walvisdodend onderzoek en dat de informatie die de Japanse wetenschappelijke walvisjacht oplevert ‘niet essentieel is voor het beheer van populaties’. 
 
Vlees van bedreigde en beschermde walvissoorten wordt op grote schaal aangeboden op de Japanse en Koreaanse markt, zoals kan worden afgeleid uit DNA-onderzoek dat met steun van het IFAW is verricht. Dit onderzoek brengt de waarheid aan het licht – de legale walvisjacht is een dekmantel voor de illegale jacht op, en handel in, bedreigde diersoorten. Het onderzoek toont bovendien aan dat regulering van en controle op de illegale walvisjacht ernstig tekortschieten. 
 
Het IFAW heeft uw hulp nodig om de illegale handel in walvisproducten aan de kaak te stellen, de huidige regels die ‘wetenschappelijke’ walvisjacht toestaan te veranderen in ecologisch verantwoorde regelgeving, en walvistoerisme als alternatief voor de walvisjacht te promoten. Help ook mee!